Σε αυτό το μάθημα μας ζητήθηκε να δημιουργήσουμε ένα live performance 10 λεπτών το οποίο θα έχει μια αρμονική και καλλιτεχνική συνοχή, καθώς θα αναδείχνει τις τεχνικές δεξιότητες που έχουμε και αποκτήσαμε μέσα από αυτό το μάθημα. Η διαδικασία ήταν τόσο παραγωγική όσο και δημιουργική γιατί υπήρχε τόσο το κομμάτι της έρευνας όσο και το κομμάτι της δημιουργίας ενός προσωπικού έργου.
Η επιρροή μου για την προσέγγιση του Live Performance ήρθε απο΄τον DPR Artic. Ο DPR Artic είναι dj σε underground μπάρ και συναυλίες και είναι ο προσωπικός dj του DPR Ian σε tour και live show. Ο DPR Artic είναι ένας εμπνευσμένος και καινοτόμος dj, γνωστός για τον μοναδικό ήχο. Είναι μέλος της ανεξάρτητης εταιρίας παραγωγής μουσικής και βιντεο DPR (Dream Perfect Regime) που το μουσικό της στυλ κυμαίνεται από ηλεκτρονικά beats έως μελωδικά ραπ, με κάθε μέλος να έχει τον δικό του ξεχωριστό ήχο. Όσο για τη μουσική του DPR Artic, ενσωματώνει ζωντανά όργανα και δημιουργικά samples στις μίξεις του, δίνοντάς μια οργανική και δυναμική αίσθηση. Όταν είναι σε συναυλίες συνήθως απλά ρυθμίζει τον ήχο και τα visual effects για τον DPR Ian. Μέσα στο concert schedule όμως κλείνει την συναυλία με ένα performance μαζί με τον DPR Cream (https://youtu.be/N_AoCuGnUzk?si=uEZCIntIkLldyctf ). Κάνει live επεξεργασία του ήχου, των φώτων και των visual effect. Επεξεργάζεται ζωντανά τόσο τον ήχο των synth και του προγραμματισμένου υλικού όσο και την φωνή του Cream καθώς τραγουδάει στο μικρόφωνο. Και οι δύο συναεργάζονται πάνω στη σκηνή με wireless connection και στελνουν τον ήχο ο ένας στον άλλον.Τα οπτικά εφέ του DPR Artic είναι μοναδικά. ενσωματώνει ένα μείγμα προβολών, φωτισμού και πυροτεχνίας για να δημιουργήσει μια καθηλωτική και οπτικά εκπληκτική εμπειρία για το κοινό του. Συχνά συνεργάζεται με εικαστικούς καλλιτέχνες για να σχεδιάσουν τα κατάλληλα visual effects που συμπληρώνουν τη μουσική του και ανεβάζουν τη συνολική απόδοση. Η χρήση οπτικών εφέ προσθέτει άλλο ένα στρώμα στα ήδη μαγευτικά live του (https://youtu.be/RZ_gm6i7zoA?si=KQLSyPbEfLD6etxl). Όσο για την προσωπική δουλειά του DPR Artic στα underground μπαρ χαρακτηρίζεται από μια μίξη electronic, hip hop και indie rock μουσικής καθώς πειραματίζεται συχνά με διαφορετικά είδη και δημιουργεί έναν μοναδικό ήχο που αποτυπώνει την ουσία της underground μουσικής σκηνής. Τα σετ του είναι γνωστό ότι είναι ενεργητικά και δυναμικά, με βαριά beats και πιασάρικες μελωδίες που κρατούν το κοινό καθηλωμένο καθώς έχει samples φωνών τα οποία τα επεξεργάζετε ζωντανά και προσθέτουν μια ευχάριστη κα προτώτυπη εμπειρία. Η μουσική του DPR Artic απευθύνεται σε ένα ευρύ φάσμα ακροατών και έχει κερδίσει ισχυρούς οπαδούς στην underground μουσική κοινότητα. Eίναι γνωστός για τις επιδέξιες τεχνικές του dj και την ικανότητά του να κρατά το πλήθος αφοσιωμένο και να χορεύει όλη τη νύχτα. Tα visual effect δεν είναι πολλαππλά όπως στα live show. Συνήθως έχει μόνο ένα μονόχρωμο φώς το οποίο αλλάζει ένταση φωτεινότητας και ρυθμό ανάλογα με το beat της μουσικής (https://www.youtube.com/watch?v=RIOgUye-YBM).
Η βάση του live performance που δημιουργησα είναι σε συνδιασμό με το μάθημα Narrative Production, με γνώση των καθηγητών. Η αρχική ιδέα του κομματιού προήλθε από τον DPR Ian “MITO movie” ο οποίος χρησιμοποιεί πολλά έγχορδα όργανα. Τα instrumental του dpr ian συχνά ενσωματώνουν ένα μείγμα electronic και rock επιρροών καθώς είναι γνωστός για τον πειραματικό και edgy ήχο του. Έπειτα επνεύστηκα τόσο από την ταινία Ballerina με κύριο μουσικό παργωγό τον GRAY. H μουσική παραγωγή της ταινίας δείχνει την επιδέξια χρήση του πολυεπίπεδων μελωδιών και τη χρήση trap beats και ηλεκτρονικών στοιχείων. Eνσωματώνει επίσης φωνητικά εφέ και αρμονίες που προσθέτουν στη συνολική ατμοσφαιρική αίσθηση των τραγουδιων. Από εκεί εμπνεύστηκα τον ρυθμό που ήθελα να ακολουθήσει το κομμάτι γιατί οι κύριοι ήχοι ήταν ambience και έκαναν τον ήχο κάπως βαρετό και μονότονο. Έτσι πρόσθεσα μία ρυθμικότητα με έμπνευση των reference που είχα βρεί. Η βάση που δημιούργησα ήταν επιρεασμένη πολύ από τα reference μου, που ήταν από κινούμενες εικόνες ταινιών σε συνδιασμό με την μουσική (O'Brien, Cinema's conversion to sound technology and film style in France and the U.S. 2005) (Practical art of motion picture sound 2003). Το αρχικό κομμάτι είναι αρκετά κοντά σε σκοτινή μουσική για film scoring (Howell, Popular film music and masculinity in Action: A different tune 2015) (Karlin et al., On the track a guide to contemporary film scoring 2013). Για να προσεγγίσω το ηχητικό αποτέλεσμα όσο καλύτερα μπορούσα άντλησα πληροφορίες και γνώσεις από το βιβλίο “Electronic Music” του Nick Collins ώστε να προσαρμόσω τον ήχο του live performance μου κόντα σε χαρκτηρηστηκά του DPR Artic. Παράλληλα το βιβλίο “The Art Of Music Production” του Richard James Burgers με βοήθησε να καταλάβω τον ρόλο μου σαν μουσικό παραγωγό και με καθοδήγησε στην εξέλιξη και δημιουργία της εργασίας, ενώ το “The History Of Music Production” μου έδωσε έναυσμα αισθητικά καθώς με βοήθησε να καταλάβω πως να προσεγγίσω κάποια είδη μουσικής και να επέκτηνω την παλέτα των οργάνων που χρησιμοποίησα με ηλεκτρονικά όργανα και synthesiser.
Υπάρχουν διαφορές και ομοιότητες ανάμεσα στο δικό μου live performance και σρου DPR Artic. Η πρώτη διαφορά φαίνεται από το είδος μουσικής. Όπως αναφέρθηκε ο DPR Artic επικεντρίνεται στην electronic, hip hop και indie rock μουσική, ενώ εγώ επικεντρώθηκα στην ambient, noise μουσική καθώς εχω πάρει έμπνευση και από τους τρείς καλλιτέχνες και ο στόχος μου ήταν να τους συνδιάσω. Μια ακόμη διαφορά εμφανίζεται στο στήσιμο του live αφού αυτός έχει περισσότερα visuals και το επιτχαίνει την απόδωση visuals και ήχου μαζί. Ενώ εγώ έχω μια στατική εικόνα και φώτα που είναι συμπληρωματικά για να βοηθήσουν στην αισθητική. Τέλος μια ακόμα διαφορά εμφανίζεται στο στίσημο του εξοπλισμού για το live performance καθώς εγώ χρησιμοποιώ το AKAI MPK ενώ ο DPR Artic χρησιμοποιοί περισσότερα synth και κοκνσόλες. Παρόλα αυτά μπορούν να βρεθούν ομοιότητες καθώς η ιδέα της μονοχρωμίας των φώτων προήλθαν από τα underground live performance του DPR Artic. Επίσης αναμιγνύω είδη μουσικής, ambient και noise που προήλθαν απο στοιχεία hip hop based μουσικων παραγωγών, όπως και ο DPR Artic (Burgess, R.J. 2014 The history of music production. Oxford: Oxford University Press. Page 81 ). Τέλος κάποια εφέ που χρησιμοποίησα βοηθούν στην προσέγγιση της δυναμικότητας, πλάτυνσης και οξύτητας του ήχου που παρατηρείται αρκετά συχνά στην μουσική του DPR Artic.
Προσπάθησα να προσεγγίσω και να δημιουργήσω τους ήχους που έψαχνα όσο καλύτερα μπορούσα. Αφού τελείωσα με το στήσιμο των ήχων, άρχισα την επεξεργασία τους με τα κατάλληλα εφέ για να χτίσω το live performance. Η γενική σκέψη ήταν να δημιουργήσω ένα αφηριμένο ηχοτοποίο, το οποίο θα αλλάζει με noise music και το beat. Η ιδέα του noise προήλθε από ένα μάθημα στην τάξη που μας ζητήθηκε να παίξουμε μια νότα και να αλλάζουμε τον ήχο της με διάφορα εφέ.
Στο Channel 1 δεν χρησιμοποίθηκε κάτι.
Στο Channel 2 χρησιμοποιήθηκαν το Erosion effect το οποίο υποβαθμίζει το σήμα εισόδου διαμορφώνοντας μια μικρή καθυστέρηση με φιλτραρισμένο θόρυβο. Ο έλεγχος συχνότητας καθορίζει το χρώμα ή την ποιότητα της παραμόρφωσης. Tο Wide Noise διαθέτει ανεξάρτητες γεννήτριες θορύβου για το αριστερό και το δεξί κανάλι, γεγονός που δημιουργεί μια στερεοφωνική βελτίωση. Αυτό προσθέτει θορυβώδη παραμορφώσεις που μοιάζουν ψηφιακές. Επίσης χρησιμοποίησα το Cabinet το οποίο είναι ένα εφέ που μιμείται τον ήχο πέντε κλασσικών ντουλαπιών κιθάρας. Xρησιμοποιεί τεχνολογία φυσικής μοντελοποίησης για να παρέχει μια σειρά αυθεντικών ήχων, με βελτιστοποιημένα μικρόφωνα και τοποθέτηση μικροφώνου. H επιλογή μικροφώνου επιτρέπει να επιλέξετε από μια ποικιλία μεγεθών και συνδυασμών ηχείων. Ακόμα χρησιμοποιήθηκε το Double Thick το οποίο είναι ένα phaser-flanger. Το Phaser-Flanger συνδυάζει τις λειτουργίες των εφέ flanger και Phaser σε μία συσκευή με ξεχωριστές λειτουργίες και προσφέρει μια πρόσθετη λειτουργία Doubler. Όλες οι λειτουργίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία πλούσιου, εκφραστικού ήχου με μεγάλη ποικιλία εργαλείων και λεπτομερείς επιλογές. Δύο LFO και ένας ακόλουθος φακέλου παρέχουν πολλές δυνατότητες διαμόρφωσης.
Στο Channel 3 χρησιμοποιήθηκαν ένα Echo το οπίο είναι ένα εφέ καθυστέρησης διαμόρφωσης που σας επιτρέπει να ορίσετε τον χρόνο καθυστέρησης σε δύο ανεξάρτητες γραμμές καθυστέρησης, ενώ σας δίνει τον έλεγχο της διαμόρφωσης φακέλου και φίλτρου. Επίσης χρησιμοποίησα Reverb. Το Reverb είναι ένα ηχητικό εφέ που προσομοιώνει τις ακουστικές ιδιότητες του ήχου καθώς αντηχεί σε ένα φυσικό χώρο. Επιπρόσθετα χρησιμοποίησα ένα LFO το οποίο είναι ένα Shifter που πράγειηχητικό εφέ πολλαπλών χρήσεων για τον τόνο και τη μετατόπιση συχνότητας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσθήκη διαμόρφωσης κουδουνίσματος στον εισερχόμενο ήχο ή για τη μετατόπιση του τόνου ή της συχνότητας του ήχου σε πραγματικό χρόνο. Ακόμα έβαλα ένα Overdrive που είναι ένα εφέ παραμόρφωσης που υποτάσσεται σε ορισμένες κλασικές συσκευές πεντάλ που χρησιμοποιούνται συνήθως από τους κιθαρίστες. Το στάδιο της παραμόρφωσης προηγείται από ένα band-pass φίλτρο που μπορεί να ελεγχθεί με έναν ελεγκτή X-Y. Τέλος ένα Erosion πάλι (Sine 3.2 Max).
channel 3.a
Στο Channel 4 πρόσθεσα ένα EQ (Small Dark Room), ένα Reverb (Dirty Synth Room), ένα Cabinet (Small Drum Room) και ένα Phaser (Phasing).
Στο Channel 5 χρησιμοποίθηκε ένα Auto Pan (Copycat). Το Auto Pan προσφέρει χειρισμό του πλάτους και της μετατόπισης βάσει LFO για τη δημιουργία αυτόματου panning, tremolo και διαμόρφωσης πλάτους και εφέ κοπής συγχρονισμένα με ρυθμό.
Στο Channel 6 χρησιμοποίθηκε ένα Phaser-Flanger (Double Ether) και EQ (EQ eight) και ένα Pitch Modulation-Auto Pan Effect (Tremolo). Το Auto Pan προσφέρει χειρισμό πλάτους και panning βάσει LFO για τη δημιουργία αυτόματου panning, tremolo και διαμόρφωσης πλάτους και εφέ κοπής συγχρονισμένα με ρυθμό.Τα LFO του Auto Pan διαμορφώνουν το πλάτος του αριστερού και του δεξιού στερεοφωνικού καναλιού με ημιτονοειδές, τρίγωνο, πριονωτή προς τα κάτω ή τυχαίες κυματομορφές
Στο Channel 7 χρησιμοποίθηκαν δύο Erosion (Noisy) και (Sine 962 High) και ένα Redux (Low Sample Rate).
Στο Channel 9 χρησιμοποίθηκε ένα Redux (Low Sample Rate), ένα LFO (Rhythm Against 8ths) και ένα Limiter (Reduce).
Στο Channel 10 χρησιμοποίθηκε ένα LFO (Push 3 LFO CV 1L) και δύο Delay (Brain Dance) (Mid Filter Delay). Το Delay παρέχει δύο ανεξάρτητες γραμμές καθυστέρησης, μία για κάθε κανάλι (αριστερά και δεξιά).
channel 11
channel 12
channel 13
Στο Channel 14 χρησιμοποίθηκε ένα Echo, ένα Cabinet (Small Drum Room), δυο Shifter (Tape Malfunction) (Electric Distortion).
channel 14
Στο Channel 15 δεν χρησιμοποίθηκε κάτι.
channel 15
Στο Channel 16 χρησιμοποίθηκε ένα Modulation & Rhythmic (Dirty Tape Head), ένα Cabinet (Sit In The Mix) και ένα Erosion (Sine 16 Max).
channel 16
Στο Channel 17 χρησιμοποίθηκαν δύο Dynamic Tube (Hot Driven Tape) (Broken Tube) και ένα Phaser-Flanger (Phaser Feedback). Το εφέ Dynamic Tube εμποτίζει τους ήχους με τις ιδιαιτερότητες του κορεσμού του σωλήνα. Ένας ενσωματωμένος ακόλουθος φακέλου δημιουργεί δυναμικές τονικές διακυμάνσεις που σχετίζονται με το επίπεδο του σήματος εισόδου.
channel 17
Στο Channel 18 χρησιμοποίθηκε ένα Shifter (Race Car), Auto Filter (Follow Me), το εφέ Auto Filter παρέχει κλασική εξομοίωση αναλογικού φίλτρου. Μπορεί να διαμορφωθεί από έναν ακόλουθο φάκελο ή/και ένα LFO για τη δημιουργία κινούμενων εφέ φίλτρου. Ο ακόλουθος φακέλου μπορεί να παρακολουθεί είτε το φιλτραρισμένο σήμα είτε μια εξωτερική πηγή πλευρικής αλυσίδας. και ένα Echo (Set Back In Space).
channel 18
Στο Channel 19 δεν χρησιμοποίθηκε κάτι.
Στο Channel 20 χρησιμοποίθηκε ένα.
Στο Channel 21 δεν χρησιμοποίθηκε κάτι.
Στο Channel 22 δεν χρησιμοποίθηκε κάτι.
Στο Channel 24 δεν χρησιμοποίθηκε κάτι.
channel 24
Κατα τη διαδικασία παραγωγής του live υπήρξαν διάφορες δυσκολίες. Μια από αυτές ήταν ότι επειδή δεν είμαι γνώστης της μουσικής θεωρίας, πρακτικά με δυσκόλεψε να σκεφτώ πως θα ξεκινήσω να συνθέτω το κομμάτι και να βρω τις σωστές αρμονίες. Έπειτα επειδή δεν έχω ξανά κάνει ένα τέτοιο μεγάλο live performance χρειάστηκε να γινουν πολλά takes για να βγεί ένα ομαλό αποτέλεσμα και να πλησιάσω τις πηγές εμπνευσής μου, παρόλο που εξακολουθούσαν και υπήρχαν διαφορές. Τέλος είχα την ιδέα να παραποιήσω κάποια samples από τις φωνές του Narrative Production επειδή είχα την έμπνευση από τον DPR Articν του οποίου είναι χαρακτηριστικό στα live performance του αλλά δεν υλοποιήθηκε λογώ δυσκολίας συγχρονισμού και έλειψη εμπειρίας.
Συμπερασματικά η δημιουργία ενός live performance ήταν ενδιαφέρουσα, δημιουργική και έδωσε την ευκαιρία εξικοίωσης του προγράμματος εις βάθος καθώς και βοήθησε να ανακαλυφθούν νέες δεξιότητες. Μπορεί να υπήρχαν κάποιες δυσκολίες και να έκανα καλύτερα κάποια πράγματα αλλά δόθηκε μια ευκαιρία πειραματισμού και προσωπικής έκφρασης.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :
- O’Brien, C. (2005) Cinema’s conversion to sound technology and film style in France and the U.S. Bloomington: Indiana University Press.
- Practical art of motion picture sound (2003). Amsterdam: Focal Press.
- Karlin, F., Wright, R. and Williams, J. (2013) On the track a guide to contemporary film scoring. Florence: Taylor and Francis.
- Howell, A. (2015) Popular film music and masculinity in Action: A different tune. New York: Routledge.
- Burgess, R.J. (2013) The Art of Music production. New York: Oxford University Press.
- Burgess, R.J. (2014) The history of music production. Oxford: Oxford University Press.
- Collins, N. and Escriván, J. d’ (2017) Electronic music. Cambridge: Cambridge university press.
channel 15
channel 17
channel 18
On Channel 23 two Echos (Pong) and (Echo) were used.
channel 23
Nothing was used on Channel 24.
channel 24
During the live production process, there were various difficulties. One of them was that because I am not knowledgeable in music theory, it was practically difficult for me to think about how I would start composing the piece and find the right harmonies. Then, because I have never done such a large live performance before, it took many takes to get a smooth result and to get closer to my sources of inspiration, although there were still differences. Finally, I had the idea to distort some samples from the voices of Narrative Production because I was inspired by DPR Articν, whose live performances are characteristic, but it did not materialize due to difficulty in synchronization and lack of experience.
In conclusion, creating a live performance was interesting, creative and gave the opportunity to study the program in depth as well as helping to discover new skills. There may have been some difficulties and I could have done some things better, but it gave me an opportunity for experimentation and personal expression.
- O’Brien, C. (2005) Cinema’s conversion to sound technology and film style in France and the U.S. Bloomington: Indiana University Press.
- Practical art of motion picture sound (2003). Amsterdam: Focal Press.
- Karlin, F., Wright, R. and Williams, J. (2013) On the track a guide to contemporary film scoring. Florence: Taylor and Francis.
- Howell, A. (2015) Popular film music and masculinity in Action: A different tune. New York: Routledge.
- Burgess, R.J. (2013) The Art of Music production. New York: Oxford University Press.
- Burgess, R.J. (2014) The history of music production. Oxford: Oxford University Press.
- Collins, N. and Escriván, J. d’ (2017) Electronic music. Cambridge: Cambridge university press.



























Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου